Περί Διαδρομών

diaΟ σύλλογος Διαδρομές αποτελεί μια προσπάθεια ορισμένων πολιτών της Καβάλας, να δημιουργήσουν ένα φορέα διερεύνησης και προβολής του πολύπλοκου και ταχέως μεταβαλλόμενου σύγχρονου Πολιτισμού. Να ανακαλύψουν, να αναδείξουν, και να προτείνουν στους συμπολίτες τους, λιγότερο ή περισσότερο γνωστά έργα, δημιουργούς και πολιτιστικές πτυχές του καιρού μας...Περισσότερα

Περί Στόχων

  Δεν σκοπεύουμε να γίνουμε άλλος ένας πολιτιστικός σύλλογος, αλλά ένας άλλος πολιτιστικός σύλλογος. Θέλουμε να διερευνήσουμε τις δυνατότητες που δίνουν οι νέες τεχνολογίες στις πολιτιστικές δράσεις. Να βρούμε πώς μπορούν να ενταχθούν και να λειτουργήσουν, τόσο στον τρόπο δράσης, όσο και στην εσωτερική οργάνωση και συμμετοχή των μελών..Περισσότερα

Κοσμάς Χαρπαντίδης
Βιογραφία
Ο Κοσμάς Χαρπαντίδης γεννήθηκε το 1959 στο Κάτω Νευροκόπι Δράμας και ζει στην Καβάλα. Σπούδασε νομικά και δικηγορεί από το 1986.
  • Μέλος της εταιρίας συγγραφέων από το 2004.
  • Μέλος της συντακτικής επιτροπής των λογοτεχνικών περιοδικών της Καβάλας, Σκαπτή Ύλη και Υπόστεγο, στα οποία, για χρόνια, δημοσίευε κείμενά του.
  • Συνεργάστηκε στην έκδοση του Περιωδικού της πόλης.
  • Κείμενά του, έχουν δημοσιευτεί στις εφημερίδες Αυγή, (όπου για ένα διάστημα αρθογραφούσε σε θέματα βιβλίου και πολιτισμού), Ελευθεροτυπία και στα περιοδικά, Εντευκτήριο, Παρατηρητής, Δέντρο κ.α.
  • Έχει συμπεριληφθεί στην Ιστορία της Ελλάδας των νεοτέρων χρόνων, ενώ εργοβιογραφικό λήμμα του περιλαμβάνεται στο Λεξικό της Νεοελληνικής λογοτεχνίας του Πατάκη.
 
H λύση της πίσω όψης - Διήγημα
Το τετρακινητήριο τέρας, με τον κλιματισμό αναμμένο, έκανε πολύ θόρυβο όταν ανέβαινε την ανηφόρα που οδηγούσε στο μοναστήρι του Προφήτη Ηλία, σκαρφαλωμένο στον μεγάλο ορεινό όγκο της Ροδόπης. Πάρκαρε στην είσοδο, στο χείλος του γκρεμού, όπου και το στέγαστρο των επισκεπτών με την απέραντη θέα των βουνών, όπου ορεινοί οικισμοί διακρίνονταν διάσπαρτοι ανάμεσα στο οργιαστικό πράσινο. Τέλη Ιουνίου ήταν και οι αγριοφράουλες των υψομέτρων κινητοποιούσαν τους περαστικούς, που τις έψαχναν με μανία.
Μάλλον φυσιολάτρες, παρά προσκυνητές, σκέφτηκε ο καλόγερος Ησύχιος, μια ψιλόλιγνη, ξερακιανή φιγούρα, με πλούσιο πυκνό, μαλλί και γένι, που διακονούσε το μικρό μοναστήρι με άλλους δύο.
 
Τα δάκρυα των τοίχων - Διήγημα
"Θα στεγνώσω τα δάκρυα των τοίχων με τα χείλη μου."
Μπέλλα Μπάρτοκ: Στον πύργο του κυανοπώγωνα.

Δεν τους πίστεψε πως οι τοίχοι έσταζαν δάκρυα.

Άνθρωποι μαραζωμένοι κι αγράμματοι, ζεματισμένοι από τα βάσανα και την ανέχεια οι κάτοικοι της γειτονιάς. Διάλεξε να επενδύσει στο παραδοσιακό κι ας διέδιδαν πως το σπίτι το βάραινε κάτι σαν κατάρα. Οι τοίχοι έβγαζαν νερό, ήταν πάντα υγροί, ποτισμένοι σαν από δάκρυα Μια υγρασία έγλυφε το κτίσμα και τις πέτρες του, που τίναζαν κάθε σίδερο, δέσιμο και μπετόν. Η χήρα συχνά το συντηρούσε, αλλά η υγρασία το κατέστρεφε ξανά. Τελειωμό δεν είχε. Ήθελε να το πουλήσει και να φύγει, αλλά δεν της περίσσευαν λεφτά για ν’ αγοράσει καινούριο και να ζήσει με την κόρη της, δύσκολα τα ‘βγαζε πέρα με μια σύνταξη θύματος πολέμου.
-Μην ακουμπάτε τα λεφτά σας σ’ αυτό το ρημάδι, ποτίζεται από ψυχές βασανισμένες, τον προειδοποίησαν κι εκείνος με το χαμόγελο της συγκατάβασης απάντησε:
-Είμαι πολιτικός μηχανικός, θα εντοπίσω την υγρασία και θα την θεραπεύσω, δεν πιστεύω σε προλήψεις. Στο κάτω-κάτω γκρεμίζω όλο το σουβά και το ξανακτίζω από την αρχή.
 
Όταν η μνήμη λερώνει - Διήγημα

-Είσαι φτυστή ο πατέρας μου, κι εκατό DΝΑ να μου το πουν δεν θα τα πιστέψω, μόνο στα μάτια μου και στο ένστικτό μου πιστεύω.

Τον έβλεπε μπροστά της να βαράει ένα κομπολόι και να βήχει συνέχεια, βήχας του τσιγάρου, αλλά και παραγωγικός, μαύρο γυαλί και μαγκιά της παλιάς σχολής, ετών 70 φεύγα, κορμί αργασμένο από τις ταλαιπωρίες, αδύνατο σκαρί  της τσακαλοσύνης και της αρπαχτής. Λιμανίσιος μάγκας που αποστρατεύθηκε κάτω από τις υπώρειες του βουνού στο πατρογονικό χωριό με την παράδοση στο αντάρτικο και τον ΕΛΑΣ για να τελευτήσει την βιωτή του.

Τον κοίταζε και την εμπόδιζαν τα γυαλιά να διαπιστώσει τις προθέσεις, να καταλάβει τι συμβαίνει, ποιος είναι αυτός ο άγνωστος που την κάλεσε για να της αποκαλύψει πως είναι ο αδελφός της. Σα να ονειρευόταν, σα να είχε προκαλέσει τη μοίρα της, να άνοιξαν οι ασκοί του αιόλου και τώρα πια έρμαιο των αποκαλύψεων κυβερνιέται από τη μοίρα και από τα όσα της απέκρυψαν. Και την αφορμή την έδωσε η ίδια. Κανείς δεν της έφταιξε.

 


Λέσχη Αναγνωστών

 

Το blog του συλλόγου