Το περασμένο άνυδρο φθινόπωρο και χειμώνα (θυμίζω ότι μόλις στα τέλη Φεβρουαρίου άρχισε να βρέχει καλά ) η πόλη της Καβάλας δεν πνιγόταν μόνο από τα αέρια λύματα των χρονίως οχλουσών βιομηχανιών,αλλά και από μια έντονη μυρωδιά πετροκάρβουνου ή καμμένου ελαστικού, που έκαιγε τον ουρανίσκο και προκαλούσε αναπνευστικά προβλήματα σε όσους έχουν πρόβλημα με τους πνεύμονές τους ( όπως εγώ ). Στην αρχή αναζήτησα σε αστυνομία και πυροσβεστική τους υπαίτιους της καύσης για να πάρω τις εξής ανεύθυνες απαντήσεις. « Καίγεται ο σκουπιδότοπος του Δήμου Φιλίππων» !!!, « είμαστε αναρμόδιοι, ρωτήστε την Δημαρχία, αυτοί κάτι καίνε!!!». Όμως τίποτα δεν με ικανοποίησε, ώσπου ήρθε η απάντηση από το πνευμονολογικό τμήμα του Νοσοκομείου Καβάλας,όπου έκπληκτος πληροφορήθηκα ότι υπαίτια για το τοξικό αυτό νέφος,που μας έπνιγε, με ιδιαίτερη ένταση το απόγευμα και το βράδυ ήταν η καύση της τύρφης των Φιλίππων. 

Κανείς πολιτικός δεν είχε το θάρρος να ενημερώσει τον πληθυσμό για την τραγική αυτή παράμετρο της μόλυνσης και της υποβάθμισης του περιβάλλοντός μας ειδικά όταν ο στρατηγός χειμώνας αρχίζει να επελαύνει χωρίς νερό και χιόνι για να σβήσει τις εστίες της φωτιάς. Κανείς δεν θέλησε να συγκρουστεί με την αγροτιά του κάμπου και πάντα κανείς μπορεί να βρει ελαφρυντικά για να τους υπερασπιστεί.
Πιο συγκεκριμένα οι αγρότες της περιοχής καίνε τις καλαμιές τους κάθε αρχή του φθινοπώρου,αλλά δυστυχώς με αυτές παίρνει φωτιά και η τύρφη. Και μπορεί να σβήνει μεν η φωτιά επιφανειακά, αλλά η τύρφη καίγεται για μήνες, αν δεν βρέξει γερά και συνεχόμενα το φθινόπωρο. 

Και σημειώστε ότι μιλάμε για το τρίτο πιο παχύ στρώμα τύρφης στον κόσμο !!! Το στρώμα αυτό έχει έκταση 55 km2 και βάθος 190 μέτρα. Και είναι τόσο κοντά μας, σχεδόν σε απόσταση αναπνοής.Και η τύρφη μπορεί να σιγοκαίει επί ημέρες και μήνες μετά την καύση των καλαμιών και να προκαλεί με την καύση της σοβαρά προβλήματα μόλυνσης στο έδαφος, τον αέρα και το υγρό περιβάλλον.
Στο σημείο αυτό θέλω να επισημάνω ότι η καύση των καλαμιών από τα υπολείμματα των καλαμποκιών και του σιταριού είναι απαγορευμένη νομοθετικά. Κι όμως κάποιοι επιμένουν,αδιαφορώντας για τις κυρώσεις. Και βεβαίως με την καύση αυτή δεν προκαλούν μόνο αέρια μόλυνση,αλλά προκαλείται και μόλυνση του υδροφόρου ορίζοντα,καθώς η τύρφη σιγοκαίει και οι ρύποι της είναι τοξικοί, ενώ παράλληλα καταστρέφονται και οργανικά στοιχεία και μειώνεται το άζωτο. 

Θέλω όμως να επιμείνω στην αέρια μόλυνση,που προκαλείται από τους ρύπους και τα ειδικά σωματίδια και προκαλεί αναπνευστικά προβλήματα,αλλά και καρκίνο.
Ετσι με την καύση και όπως παραστατικά ανέδειξε ο καθηγητής Ευθύμιος Ζέρβας του Δ.Π.Θ 19.000 τόνοι διοξειδίου του άνθρακος, 95 τόνοι σωματιδίων και 560 τόνοι μονοξειδίου του άνθρακα,αλλά και άλλες επιβλαβείς ουσίες αποδεσμεύονται στον αέρα της περιοχής και είναι σα να κινούνται γύρω μας 500.000 πετρελαιοκίνητα αυτοκίνητα,που αποδεσμεύουν 60.000 υδρογονάνθρακες ημερησίως. Δηλαδή είναι σαν να ζούμε επάνω σε αυτοκινητόδρομο μιας τεράστιας πόλης,όπως η Νέα Υόρκη και το Τόκυο. 

Δεν είναι λοιπόν τυχαίο που η Καβάλα παρουσιάζει σαν πόλη και περιοχή αυξημένα κρούσματα αναπνευστικών προβλημάτων και οι δείκτες της είναι πολύ υψηλοί. Εξ άλλου στο Νομαρχιακό μας Νοσοκομείο λειτουργούν δύο πνευμονολογικές κλινικές για τους πολίτες που ασθενούν. Και παραξενεύομαι που το οικολογικό κίνημα της περιοχής μας δεν ασχολήθηκε καθόλου με το θέμα και δεν ύψωσε στεντόρεια φωνή διαμαρτυρίας.
 Το θέμα είναι υπαρκτό και πρέπει να ληφθούν μέτρα. Το επισημαίνουν εδώ και καιρό οι γιατροί της πνευμονολογικής κλινικής του νοσοκομείου Καβάλας. Το θέμα αναδείχτηκε με την συμβολή της σταυροφόρου ιατρού και διευθύντριας της β ‘ πνευμονολογικής κλινικής Σταυρούλας Μπουσμουκίλια, που αγωνιά και συμπαραστέκεται στους ασθενείς της με γενναιότητα και αυταπάρνηση. Και η διευθύντρια της πνευμονολογικής δεν ανησυχεί μόνο για τους ασθενείς της,αλλά και τους υγιείς που πιθανόν να νοσήσουν.